Kunstenaar Michiel Romme, een man van weinig woorden, begon rond 2020 met het schrijven van poëzie over uiteenlopende onderwerpen, waarbij hij zich strenge, formele regels oplegde: de eerste en tweede regel van een gedicht bevatten elk één lettergreep en iedere volgende regel bevat evenveel lettergrepen als de twee voorafgaande regels tezamen. Een poëtische Fibonaccireeks. Zijn gedichten werk hij uit tot visuele poëzie door het gebruik van zijn eigen kubistische lettertype, felle kleuren en grafisch design, afgedrukt op posterformaat.

Michiel Romme heeft zich ook ontwikkeld tot een gerenommeerd patissier: patisserie-kunst en desserten gemaakt van plastic afval. Deze Patisserie Plastique is een statement vóór hergebruik en tegen overconsumptie.

Loop rond, geniet van het plezier en de flair waarmee Michiel uitdrukking geeft aan zijn gedachten en verlangens en zet voor even die onverschilligheid opzij die het u mogelijk maakt door te leven alsof er niet veel vuil aan de lucht is en alsof uw kinderen en kleinkinderen daarvan de rekening niet gepresenteerd gaan krijgen.